Theatre Label Utopia
Compagnie Théâtre Du Pressoir - text by Julianne Stern
Miércoles 4 marzo, 20:00Pasado
Nineteenth century, 100 km from Lille: at the Familistère de Guise, Godin stoves come out of the factory and the utopia of a "social palace" thought by Jean-Baptiste André Godin and his wife, Marie Moret.
"Label Utopie" is a play that plunges viewers into an authentic story and puts the social and entrepreneurial issues of an era in perspective to better understand those of today.
And, perhaps, train us to create new possibilities?
How, at work as well, can we build and live today a "We" that respects and allows the edification of each one in a fruitful and exalting collective adventure?
Théâtre Label Utopie
Compagnie Théâtre Du Pressoir - texte de Julianne Stern
Miércoles 4 marzo, 20:00Pasado
XIXème siècle, à 100kms de Lille : au Familistère de Guise, les poêles Godin sortent de l’usine et l’utopie d’un « palais social » de la pensée de Jean-Baptiste André Godin et de sa femme, Marie Moret.
« Label Utopie » est pièce de théâtre qui plonge les spectateurs dans une histoire authentique et met en perspective les problématiques sociales et entrepreneuriales d’une époque pour mieux appréhender celles d’aujourd’hui.
Et, peut-être, nous entrainer à susciter de nouveaux possibles ?
Comment, au travail aussi, construire et vivre aujourd’hui un ‘Nous’ qui respecte et permette l’édification de chacun dans une aventure collective féconde et exaltante ?
Label Utopia Theatre
Bedrijfstheater du Pressoir - Tekst van Julianne Stern
Miércoles 4 marzo, 20:00Pasado
19e eeuw, 100 km van Lille: Aan de Familistère de Guise komen Godin kachels uit de fabriek en utopie uit een "sociaal paleis" van de gedachte van Jean-Baptiste André Godin en zijn vrouw Marie Moret.
"Label utopie" is een toneelstuk dat kijkers onderdompelt in een authentieke geschiedenis en de sociale en ondernemerskwesties van een tijdperk in perspectief plaatst om die van vandaag beter te begrijpen.
En misschien moeten we ons trainen om nieuwe mogelijkheden te creëren?
Hoe kunnen we op het werk een “wij” bouwen en leven die iedereen respecteert en toestaat om in een vruchtbaar en opwindend collectief avontuur te bouwen?
